نانوا هم جوش‌شيرين مي‌زند؛

!بيچاره فرهاد

تقدس عشق پرتابم مي‌كند به ويرانه‌هاي ترديد و درمي‌مانم به عشق چه ارتباطي دارد آدمها را به هم گره مي زند، مي‌تند و ويران و از هم گسيخته رها مي‌كند در كوير ماندن و رفتن.

اصلا همين عاشق شدن چه لطفي دارد كه آدمها تا چشمشان مي‌افتد به آن(طرف) دست و دلشان وا مي‌افتد. رنگ از رخسارشان رخت مي‌بندد، مي‌ميرند، عرق‌ريزان مي‌ا‌فتند دنبالش تا ناكجاآبادي دور.................

اصلا مگر به همين "ساده زندگي كردن" چه اشكالي وارد است يا اعتراضي، كه نانواها هم عاشق مي شوند و مي‌روند عشق‌بازي! و ما مي‌مانيم و صف‌هايي كه هر روز طويل‌تر مي شود و نانها كوچك‌تر!

 اين روزها عجيب ذهنم را درگير زندگي كرده‌ام. البته گرما هم بي‌دخيل نيست. شده است مزاحمي انسان‌نما. من با اين هم مشكل دارم دارم چه برسد به عاشق شدن.

جملات به هم گره مي‌زند من را و افكار پريشاني را كه "هي" مي‌آيد و "هي"زهر مي‌ريزد به اين روزهاي بي روزنم. درگيريها مگر انتها دارد. با باخود درگير بودن چگونه مي شود كنار آمد؟ كسي راهش را كشف كرده؟

هر روز كه مي‌گذرد معماي پيچيده‌تري در مسير زندگي‌ات سبز مي‌شود و تا به معما فكر كني، جوابش را گم مي‌كني. به جواب فكر كني، خود زندگي را گم مي‌كني. و زندگي كه گم مي شود، تو هم بهتر است بروي يه گوشه‌اي و گم شوي.....

بيچاره عشق!

بيچاره عاشق!

بيچاره فرهاد!

بيچاره نانوا!

بيچاره ما!

 

نوشته شده در سه شنبه 1387/03/21ساعت 20:3 توسط ...me| |