دغدغه های امروزی
نداری جرات فریاد خودت را در قفس گم کن...دلیلش را کسی پرسید بگو مشتاق تنهایی
پشت دستان تو آبی می شد صورت ترکه ی استاد قرمز معنی واژه ی آخر این بود زندگی بی تو عزیزم هرگز ... صورت تخته سیاه را می کشت رنگ نفرین گچ و پیغامش می نوشت با قلم زهراگین آخرین خاطره ی اعدامش ... می نوشت مرگ مرا با قرمز روی دفترچه ی بی پایانش خنده ای بر لب او می لغزید شیطنت داشت هنوز چشمانش ... پیوسته می اندیشم به زندگی به سهمی اندک از آنچه تمنای داشتنش را داشته ام به آنچه دیگران برایم بر جای گذاشته اند و می گذارند ........................ می اندیشم به ماندن مبارزه کردن به نیازی که به زیستن دارم به زیستن .....نه به زیستن زیستن در غالبی از پوچ های خیالی در تسلسلی از خیالات واهی ...................... باید اینگونه باشم وارث کینه های خنجرهای آخته در تاریکی حنجره های کبود مردمان خاموش نسل خویش من سومین راهم..... و تا آخرین پلک را ... می زنم جوهر این قلم به آخر می رسد تا جوهره ام هویدا شود .................................... باور کن این آستانه ی تحمل من نیست که فرو می ریزد من تا آستا نه ی این زندگی بی مرکبی حتی چوبین تاخته ام ... بی تشنگی در سرابی از غم دیگر این آوا برایم کهنه است
| Design By : Night Skin |
رد اشک هایم را بگیر
تا به باغ تنهائی ام
نزدیکتر شوی
نزدیکتر از سایه....
اینجا هنوز مردی ایستاده
تا آخرین ستاره
محو شود
در زلال اشکهایش...
لبخند فراموش شدنی ست...!!
LinkDump
